Święty Kazimierz i Różaniec XXI wieku - Różańcowa Karta - Wzór Specjalny/Indywidualny


Różańcowa Karta wyprodukowana na specjalne, indywidualne zamówienie.

 400 - letnia Rocznica Kanonizacji
Św. Kazimierza Patrona Polski

PAMIĄTKA Z UROCZYSTOŚCI ODPUSTOWEJ
WARSZAWA 04.03.2003r.

Zamawiający: Ksiądz Tadeusz Gajda
Parafia p.w. Św. Kazimierza
ul.Chełmska 21a, 00-724 Warszawa
 

Różańcowe Karty wykonane na indywidualne zamówienia - nie do nabycia u nas!
 

strona główna   wzory: Maryja    wzory: Jezus    wzory: Święci    wzory: Papież    wzory: okolicznościowe    wzory: indywidualne   wzory: ślubne   jak odmawia朠  linki


Wykonamy Różaniec XXI wieku dla Ciebie   email33.gif (567 bytes)   Będzie to Twój indywidualny wzór rewersu

Różaniec XXI wieku - Różańcowa Karta - Nowa forma - Modlitwa ta sama

Teraz Różaniec zawsze przy Tobie

.......................................................................................................................................................................

KRÓTKO O ŚWIĘTYM KAZIMIERZU KRÓLEWICZU
Święty Kazimierz, syn króla Kazimierza Jagiellończyka i jego żony Elżbiety Rakuskiej urodził się w Krakowie na zamku królewskim na Wawelu
3 października 1458r.
Do dziewiątego roku wychowywał się pod okiem matki, potem przeszedł pod opiekę znakomitych wychowawców. Jednym z nich był sławny historyk Jan Długosz.
Królewicz Kazimierz od wczesnej młodości odznaczał się dużą pobożnością, miał szczególne nabożeństwo do Matki Bożej. Jak podają jego biografowie, będąc jeszcze bardzo młodym złożył ślub czystości. W naukach czynił duże postępy. Toteż ojciec, który go wyróżniał, rychło wciągnął go w sprawy państwowe i dynastyczne.
Kiedy miał 17 lat ojciec wysłał go na czele 12-tysiecznej armii na Węgry, by objął koronę św. Stefana, do której przywoływało go kilku panów węgierskich. Niestety wyprawa się nie powiodła i Kazimierz powrócił do kraju. Po powrocie brał czynny udział w wielu przedsięwzięciach u boku ojca. Wszędzie zjednywał sobie ludzi, z którymi się spotykał, budził miłość podwładnych i przywiązanie.
Bywał często z polecenia ojca na Litwie. Tam zimą 1483/84 rok w Grodnie ze zdwojoną siłą zaatakowała go gruźlica, na którą chorował już od jakiegoś czasu. Umarł 4 marca 1484 r. na rękach biskupa krakowskiego, Jana Rzeszowskiego.
Wieść o jego przedwczesnej śmierci wzbudziła ogólny żal i smutek, tak w Królestwie jak i na Litwie.
Pochowany został w katedrze wileńskiej, która rychło stała się miejscem jego kultu. Kult ten został zatwierdzony bullą papieską już w roku 1521.
Odtąd św. Kazimierz uchodził za jednego z głównych patronów Polski i Litwy. Pius XII ogłosił go w 1950 r. patronem młodzieży litewskiej. Zwany "ojcem i obrońcą ubogich i uciemiężonych" nadal pozostaje ich orędownikiem. W 1960 r. Kawalerowie Maltańscy obrali sobie Św. Kazimierza za głównego patrona. Święty Kazimierz uchodzi za jednego z najbardziej popularnych Świętych polskich. Wysuwany jest jako wzór czystości życia, zdecydowanej postawy wobec podejmowanych i realizowanych postanowień, miłosiernej miłości wobec potrzebujących i cierpiących.
Swoje święto obchodzi 4 marca.

.......................................................................................................................................................................

Więcej o Świętym Kazimierzu Jagiellończyku w 400 rocznicę kanonizacji.


Trzeciego października 1459 roku na zamku królewskim na Wawelu urodził się drugi syn króla polskiego Kazimierza Jagiellończyka i jego żony, córki cesarza Albrechta II, otrzymał imię Kazimierz. Do dziewiątego roku życia pozostał pod troskliwą opieką matki, to ona wprowadziła go w tajniki życia religijnego. Od 1467 roku edukację młodych królewiczów powierzono Janowi Długoszowi, kanonikowi krakowskiemu, najwybitniejszemu historiografowi staropolskiemu, a w 1475 roku do grona nauczycieli królewskich synów dołączył Filip Buonaccorsi zwany Kallimachem, znany włoski humanista. To im młodzi Jagiellonowie zawdzięczali wszechstronne wykształcenie. Ich edukację uzupełniał ochmistrz królewski, który młodych ludzi zaprawiał w sztuce wojennej.

Kazimierz wyróżniał się wśród rodzeństwa nieprzeciętnymi zdolnościami i wrażliwością moralną. Na jego zdolności oratorskie zwrócił uwagę wenecki dyplomata Ambroży Contarini, którego piętnastoletni królewicz powitał na zamku w Lublinie mową wygłoszoną w języku łacińskim. Z kolei Jan Długosz o swoim uczniu napisał: „Był młodzieńcem szlachetnym, rzadkich zdolności i godnego pamięci rozumu”, zaś na wiadomość, że król przeznaczył go na tron węgierski, zasłużony historyk zanotował w swojej „Historii”, że „raczej powinno zachować się go dla ojczystej ziemi, niż oddawać obcym.”

W tajniki rządzenia państwem wprowadził królewicza ojciec – król Kazimierz Jagiellończyk. Od ojca uczył się też prawdziwej i głębokiej pobożności, (rodzice św. Kazimierza znani byli ze swej pobożności, która przejawiała się w licznych fundacjach i klasztorach oraz w pielgrzymkach do miejsc świętych zwłaszcza do Częstochowy). Ojciec też zaaprobował prośbę panów węgierskich, którzy zaprosili na tron węgierski królewicza Kazimierza (starszy jego brat Władysław objął w tym czasie tron czeski). Próba podjęcia tronu w Budapeszcie zakończyła się jednak niepowodzeniem. Zbuntowani magnaci nie poparli polskiego królewicza i Kazimierz musiał powrócić do Polski. Porażka węgierska uświadomiła zapewne przyszłemu Świętemu, jak złudne są ziemskie miraże i być może wpłynęła na pogłębienie jego pobożności.

Po powrocie do kraju Kazimierz towarzyszył ojcu w jego działaniach publicznych. Król widział w nim swego następcę i powoli przygotowywał go do współrządzenia państwem. Kiedy Kazimierz Jagiellończyk opuścił Kraków, by uspokoić Litwę i przez dwa lata przebywał w Wilnie, Kazimierzowi powierzył administrację i namiestnictwo w Królestwie Polskim (1481-1483). W 1483 roku królewicz, wzywany przez ojca, udał się w podróż do Wilna. Nie dotarł tam jednak, przeszkodziła mu choroba, zatrzymał się w Grodnie. Gdy ojciec dowiedział się o chorobie syna, przybył do Grodna gdzie Kazimierz był umierający. Królewicz zmarł czwartego marca 1484 roku w wieku 26 lat. Przyczyną śmierci była gruźlica.

Doczesne szczątki przyszłego Świętego są w katedrze wileńskiej, w kaplicy Najświętszej Maryi Panny. W 1518 roku król Zygmunt I Stary, rodzony brat Kazimierza, wysłał do Rzymu za pośrednictwem prymasa Jana Łaskiego prośbę o kanonizację. Papież Leon X, po zbadaniu sprawy legata, w 1522 roku wydał bullę kanonizacyjną, ale dokumenty papieskie, powierzone biskupowi płockiemu Erazmowi Ciołkowi, zaginęły. Starania o kanonizację podjął ponownie król Zygmunt III. Zostały one szczęśliwie uwieńczone nową bullą kanonizacyjną wydaną przez papieża Klemensa VIII w 1602 roku.

Z okazji kanonizacji otwarto grób świętego Kazimierza. Okazało się, że ciało zmarłego przed 118 laty było nienaruszone. Przy głowie zmarłego znaleziono pergamin z wypisanym jego ulubionym hymnem ku czci Najświętszej Maryi Pannie „Omni die dic Marie”.

Uroczystości kanonizacyjne odbyły się w katedrze wileńskiej w 1604 roku. Wtedy też biskup wileński Benedykt Woyno poświęcił kamień węgielny pod pierwszy kościół ku czci nowego Świętego przy kolegium jezuickim. W 1636 roku uroczyście przeniesiono relikwie św. Kazimierza do nowej kaplicy ufundowanej przez królów Zygmunta III i Władysława IV skąd dwukrotnie były uwożone przed nieprzyjacielem. W 1953 roku doczesne szczątki św. Kazimierza przeniesiono do kościoła św. Piotra i Pawła w Wilnie. (Katedrę władze komunistyczne zamieniły na galerię ) W 1989 ponownie przeniesiono je do katedry i umieszczono w kaplicy Kazimierzowskiej.

Święty Kazimierz jest głównym patronem Litwy. Ikonografia przedstawia go najczęściej w stroju książęcym z lilią w ręku lub klęczącego w nocy przed drzwiami katedry – ten drugi obraz przypomina gorące nabożeństwo świętego do Najświętszego Sakramentu. Jego święto obchodzone jest w Kościele 4 marca. Na Litwie dzień św. Kazimierza to słynne Kaziuki, kiedy to sprzedaje się obwarzanki, pierniki i palmy.

Jakim człowiekiem był święty Kazimierz œ

Współcześni mu podkreślają jego walory intelektualne i moralne, troskę o czystość duszy i ciała, wrażliwość na los innych, wysokie poczucie sprawiedliwości, liczne akty miłosierdzia wobec ubogich, zamiłowanie do ascezy i modlitwy. Pisano, że sypiał na twardej ziemi, nosił włosiennicę i skromna odzież, często pościł i długie godziny spędzał na modlitwie w świątyni, a nawet u jej progu, gdy nocą drzwi do niej były zamknięte.

Czym ten święty przemawia do współczesnego człowieka, co ma nam żyjącym u progu XXI wieku – do zaoferowaniaœ Przede wszystkim uczy nas, tak bardzo zapatrzonych w dobra doczesne, że tylko Bóg jest prawdziwym Dobrem, bo wszystko inne przemija, że nie można znaleźć prawdziwego szczęścia poza Bogiem.

Święty Kazimierz uczy też miłości bliźniego, otwarcia na drugiego człowieka, wskazuje na potrzebę modlitwy.

Wiele od Świętego mogą nauczyć się ci, którzy sprawują władzę. Mówi im o sprawiedliwości i umiłowaniu prawdy o odpowiedzialności i poszanowaniu praw drugiego człowieka i praw Narodu.  (żródło: http://www.bialystok.opoka.org.pl/czas/nr143/art.phpœartykul=kazimierz)

.......................................................................................................................................................................
 strona główna   wzory: Maryja    wzory: Jezus    wzory: Święci    wzory: Papież    wzory: okolicznościowe    wzory: indywidualne   wzory: ślubne   jak odmawia朠  linki

Święty Kazimierz i Różaniec XXI wieku - Różańcowa Karta - Wzór Specjalny/Indywidualny