|
Dzieciństwo
Jan Bosko w wieku 2 lat stracił swojego ojca Franciszka. Od tej pory wychowywała
go tylko jego matka Małgorzata. Miał dwóch starszych braci Józefa i Antoniego.
Mieszkał w małej rolniczej wiosce. Żył w czasach, w których w jego rodzinnym
Piemoncie (obecnie część Włoch) trwały przemiany polityczne.
Pobożność Janka była niezrównana. Jako mały nauczył się od matki wszelkich
najważniejszych modlitw. W wieku dziewięciu lat miał sen, który był zapowiedzią
jego dalszego działania. Postanowił zostać księdzem, co nie było takie łatwe.
Gdy miał 11 lat zapraszał ludzi na przedstawienia, w których pokazywał różnego
rodzaju sztuczki, a później w ramach „zapłaty” chciał, aby ci ludzie się z nim
pomodlili.
Nauka
Na przełomie roku 1824/1825 roku rozpoczął naukę początkowo u jednego z
mieszkańców wsi, później u księdza Lacqua w Capriglio. W dniu 26 marca 1826 roku
przyjął pierwszą Komunię Świętą w kościele parafialnym w Castelnuovo. W lutym
1827 roku był zmuszony opuścić dom, gdyż jego starszy brat Antoni wywoływał
awantury ze względu na jego naukę – uważał, że nie jest mu ona potrzebna.
Znalazł zatrudnienie jako chłopiec stajenny u rodziny Moglia. W listopadzie 1829
roku wrócił do domu rodzinnego. Od tej pory rozpoczął naukę u księdza Colosso,
który mieszkał w Morialdo. W listopadzie 1830 roku ksiądz zmarł. Ponowną naukę
rozpoczął w grudniu 1831 roku w szkole powszechnej ks. Emanuela Virano w
Castelnuovo. Zmiana nauczyciela – na ks. Moglia, spowodowała, że Janek
postanowił pójść we listopadzie 1831 roku do szkoły w Cheri.
Seminarium
18 kwietnia 1834 roku Jan Bosko spełnia wszystkie warunki i może zostać przyjęty
do zakonu franciszkańskiego. Był zdecydowany, jednak pewien sen zmienił jego
zdanie na ten temat. Radzi się księdza Cafasso, który radzi mu zostać klerykiem.
25 października zostaje klerykiem. Posługę kapłańską rozpoczyna 5 czerwca 1841
roku.
Posługa kapłańska
Swoją posługę kapłańską wykonywał przede wszystkim wśród więźniów i chorych.
Dzień 8 grudnia 1841 roku (Święto Niepokalanego Poczęcia NMP) uznaje się za
początek jego apostolstwa wśród młodzieży. Pomagał chłopcom znajdować pracę, a
także zabierał ich na różne wycieczki i organizował zabawy. Ksiądz Bosko otwiera
pierwsze oratorium dla młodzieży, które swoje miejsce znajduje na przedmieściach
Valdocco 12 października 1844 roku. Jest to miejsce zabawy i nauki, które z
czasem jest rozbudowywane. Wielokrotnie jednak musi je przenosić. 5 kwietnia
1846 roku wreszcie znaleziono stałe miejsce na małą szopę należącą do Franciszka
Pinardi, później cały dom zostaje kupiony 19 lutego 1851 roku. Kolejne oratorium
zostaje otwarte 8 grudnia 1847 roku. W 1852 roku zbudował kościół dla swoich
podopiecznych, a rok później powiększono oratorium. Później dla swoich
wychowanków otwiera zakłady pracy, całe dzieło rozrasta się w szybkim tempie
przez następne lata.
Założenie Zgromadzeń
W dniu 26 stycznia 1854 roku ksiądz Bosko zapowiada utworzenie Towarzystwa
Świętego Franciszka Salezego. Rok później 25 marca zostaje ono oficjalnie
założone, a pierwszym salezjaninem zostaje Michał Rua, późniejszy następca Jana
Bosko. 11 listopada 1872 roku zakłada Zgromadzenie Córek Maryi Wspomożycielki
Wiernych. Dwa lata później do Ameryki zostają wysłani pierwsi misjonarze. W
międzyczasie w całej Europie powstają domy salezjańskie.
31 stycznia 1888 roku umiera w Turynie. Zostawia już mocno umocniony zakon,
powstało już 65 domów salezjańskich. Zostaje beatyfikowany przez papieża Piusa
XI w 1929 roku oraz ogłoszony świętym 1 kwietnia 1934 przez Piusa XI.
System wychowawczy
Ksiądz Jan Bosko wprowadził w swoich domach system prewencyjny. Opiera się on w
całości na rozumie, religii i dobroci. Zakazuje on wszelkiego rodzaju kar
cielesnych. Wprowadza obowiązek, aby wychowawca starał się być dla wychowanka
przyjacielem, a nie osobą, która go nadzoruje i wymierza odpowiednie kary.
Atrybuty
Przedstawiany przy łóżku chorego w szpitalu lub prowadzący dwóch uśmiechniętych,
patrzących na niego chłopców.
Wizja św. Jana Bosko
Wizja św. Jana Bosko - wizja jakiej doznał w 1862, salezjanin,
św. Jan Bosko.
Treść wizji
Wizja przedstwia symboliczną bitwę morską między Kościołem a jego przeciwnikami.
Papież prowadzi wielki żaglowiec, otoczony mniejszymi jednostkami, po przeciwnej
stronie znajduje się niepoliczalna liczba okrętów wroga o ostrych dziobach,
będących w stanie przebić wszystko w co uderzą, ustawiona w szyku bojowym.
Okręty wroga dodatkowo wyposażone są w działa, materiały zapalające i...
książki, na pokładach znajduje się armia uzbrojona w karabiny. Kierują się one
na ogromny statek Kościoła, próbując przebić go swoimi dziobami i podpalić i
zniszczyć. Jednostki eskortujące, otaczające duży żaglowiec Kościoła, dostają
rozkazy świetlne nakazujące manewry mające udaremnić atak wroga.
Pośrodku morza znajdują się dwie kolumny skalne. Na szczycie jednej znajduje się
figura Maryi Dziewicy, pod którą widnieje napis Auxilium Christianorum (z łac.
Wspomożenie chrześcijan). Sąsiednia kolumna jest potężniejsza i wyższa, na jej
szczycie znajduje się proporcjonalna do kolumny Hostia a pod nią tablica Salus
Credentium (z łac. Zbawienie wiernych).
Okrętem flagowym dowodzi papież, widzi on zaciekłość wroga w stosunku do
wierzących. Zarządza naradę kapitanów jednostek eskortujących. W czasie narady
zrywa się sztorm, stąd dowódcy muszą powrócić do kierowania własnymi
jednostkami. Sztorm cichnie i kapitanowie są zwoływani ponownie. Wyznaczony
zostaje kurs na dwie kolumny. Podczas drugiej narady znów pojawia się sztorm,
papież poświęca wszystkie siły, aby utrzymać kurs na kolumny na których zwisa
dużo łańcuchów i kotwic.
Następuje atak nieprzyjaciela, który chce powstrzymać Duży Okręt. Niektóre
rzucają w niego książkami i materiałami zapalnymi inni strzelają z dział i
karabinów. Dzioby wrogich okrętów uderzają w Duży Żaglowiec, ale nieskutecznie.
Mimo wysiłków wroga okręt płynie dalej, wróg męczy się i traci amunicję. Od
czasu do czasu podczas ataku pojawiają się wyrwy i dziury Duży Okręt zaczyna
przeciekać, w tej samej chwili powiewa bryza od kolumn powodująca zasklepienie
dziur i ustanie przecieków. W tym samym momencie działa napastników wybuchają,
psują się strzelby, łamią się dzioby i wiele okrętów rozsypuje się. Oszaleli
nieprzyjaciele rzucają się do walki wręcz, uderzają pięściami, bluźnierstwami i
przekleństwami.
W pewnym momencie zostaje trafiony papież i upada, jednak osoby wokół niego
podnoszą go. Potem zostaje trafiony drugi raz, tym razem ginie. Wróg wybucha
okrzykiem radości, słychać wyzwiska. Lecz, ledwie jeden papież ginie, już drugi
zajmuje jego miejsce. Kapitanowie wybrali tak szybko nowego, iż wieść o śmierci
zbiegła się z informacją o wyborze nowego. Wróg zaczyna tracić ducha, nowy
papież powoduje rozpraszenie wroga i prowadzi okręt nadal w kierunku kolumn.
Zakotwicza się o kolumnę z Hostią łańcuchem dziobowym a rufowym o kolumnę ze
statułą Maryi.
Następuje ogromne poruszenie, wróg wpada w panikę i popłoch, ucieka. W trakcie
ucieczki okręty wroga rozbijają się, na wzajem się zderzają, tonąc pociągają za
sobą sąsiednie. Część okrętów stała z oddali obserwując co się dzieje. Teraz
spokojnie podpływają do kolumn i także się dowiązują. Zapada cisza na morzu.
Litania do Św. Jana Bosko
Kyrie, elejson, Chryste, elejson, Kyrie, elejson.
Chryste, usłysz nas, Chryste, wysłuchaj nas.
Ojcze z nieba, Boże, zmiłuj się nad nami.
Synu, Odkupicielu świata, Boże, zmiłuj się nad nami.
Duchu Święty, Boże, zmiłuj się nad nami.
Święta Trójco, Jedyny Boże, zmiłuj się nad nami.
Święty Janie Bosko, módl się za nami.
Żywy obrazie Boskiego Przyjaciela młodzieży,
Ukochany Synu Maryi Wspomożycielki,
Wierny Naśladowco umiłowanego ucznia Jezusa,
Pasterzu wybrany przez Boga dla licznych zastępów młodzieży,
Niezrównany Uczniu Dziewicy najmędrszej w sztuce wychowania,
Apostole płonący gorliwością o zbawienie dusz,
Przewodniku święty młodzieży,
Wzorze wychowawców i nauczycieli,
Założycielu zgromadzeń zakonnych, powołanych do wychowania i zbawiania
młodzieży,
Ojcze sierot i opuszczonych,
Kapłanie według Serca Bożego,
Budowniczy Bożych świątyń materialnych i duchowych,
Gorejący Głosicielu Ewangelii,
Wielki Nauczycielu bojaźni Bożej,
Bezwzględny nieprzyjacielu wszelkiego zła i grzechu,
Entuzjastyczny Piewco potęgi i dobroci Maryi Wspomożycielki,
Apostole niezmierzonej Opatrzności Bożej,
Niezmordowany i roztropny Kierowniku dusz w Sakramencie Pokuty,
Apostole częstej Komunii świętej,
Bojowniku nieustraszony w zwalczaniu herezji,
Obrońco wiary katolickiej żywym słowem i drukiem,
Wielki i gorliwy Twórco dzieł misyjnych,
Przewodniku apostolatu świeckich,
Wybitny Cudotwórco i Proroku,
Szlachetny Wspomożycielu w każdej potrzebie,
Niezrównany Doradco i Pocieszycielu,
Wierny Przyjacielu ludu i młodzieży,
Potężny Orędowniku u tronu Boga,
Módl się za nami, święty Janie Bosko.
- Abyśmy się stali godnymi obietnic Chrystusowych.
Módlmy się: Boże, Ty powołałeś świętego Jana Bosko, wyznawcę, na ojca i
nauczyciela młodzieży, z Twojej również woli, przy pomocy Maryi Panny, założył
on w Kościele nowe zgromadzenie, spraw, prosimy, abyśmy pałając tym samym ogniem
miłości, mogli zdobywać dusze i służyć Tobie samemu. Przez Chrystusa Pana
naszego. Amen.
|
