Święta Anna
Matka Maryi, Anna święta (z hebrajskiego "channah" - pełna wdzięku (łaskawości)), w myśl wywodzącej się z Jerozolimy tradycji pozabiblijnej matka Najświętszej Marii Panny. Nie pojawia się w Biblii., a jedynie apokryfach i legendach chrześcijańskich - wg nich pochodziła z Betlejem, jej rodzice mieszkali w Jerozolimie. Żona św. Joachima, po którego śmierci miała dwukrotnie wyjść za mąż i urodzić Salome i Marię Kleofasową (znane z Ewangelii kanonicznych). Najdawniejsze ślady kultu już w starożytności (hymny, homilie Ojców Kościoła).
Patronka małżeństw, matek, wdów, żeglarzy, stolarzy, piekarzy.
strona główna wzory: Maryja wzory: Jezus wzory: Święci wzory: Papież wzory: okolicznościowe wzory: indywidualne wzory: ślubne jak odmawiać?
Polski, łaciński, czeski, niemiecki, rosyjski, włoski : Anna
angielski : Ann, Anne, Anna
bułgarski : Ana, Anica, Anka
duński : Ane, Anine, Anna, Ann
fiński : Anna, Annikki, Anni
francuski : Anne
szwedzki : Ann, Anna, Annika, Anita
ukraiński : Hanna, Anna
węgierski : Anna, Anikó, Anilla, Anina.
ROZANIEC
Różaniec XXI wieku - Różańcowa Karta - Nowa forma - Modlitwa ta sama
Różaniec jako modlitwa medytacyjna polegająca na rozważaniu życia Jezusa i Maryi, podczas której wielokrotnie odmawia się modlitwę Ojcze nasz, Zdrowaś Maryjo i Chwała Ojcu.
Jan Paweł II 16.10.2002 roku
ogłosił list apostolski do biskupów, duchowieństwa i wiernych o różańcu świętym
- rosarium virginis mariae - a czas od października 2002 do października roku
2003 ogłosił rokiem różańca, warto choć w kilku słowach przypomnieć sobie co to
jest różaniec, jego genezę i związaną z tym historię życia religijnego, oraz
znaczenie modlitwy różańcowej w życiu kościoła i naszym osobistym.
Zwyczaj odmawiania różańca jest bardzo dawny. Sięga czasów przed narodzeniem
Chrystusa. Różaniec powszechnie stosowali w Indiach wyznawcy Wisznu i Siwy,
także wyznawcy Buddy, Lamowie w Tybecie, a nawet Mahometanie w Syrii i Afryce
Północnej. Jakie zdziwienie było św. Franciszka Ksawerego, kiedy zobaczył w
Japonii coś podobnego do katolickich różańców.
Jak widzimy różaniec jako taki nie powstał w Kościele Katolickim, ale istniał
dawno przed nim i jest własnością wielu narodów i religii. Miał on też różne
formy: w Chinach były nim sznury z węzłami, podobną formę miały sznury
bramińśkie. Różaniec indyjskich Siwitów miał formę sznurków z nanizanymi
perełkami owocu aksza i składał się z 32, 64, 84,108 paciorków. Podobne różańce
mieli i mają dotąd mnisi buddyjscy. Różańce te ułatwiały modlitwę, zwłaszcza gdy
pewne formuły się często powtarzały.
Czytamy o pierwszych pustelnikach, że wyznaczali sobie do codziennego odmawiania
100 i więcej ojcze nasz - czy też innych pacierzy. Metodę doskonalono,
posługując się sznurkami z węzłami, lub sznurkami z nanizanymi na nich pętelkami
czy kawałkami drewna. Taki różaniec miał posiadać św. Pachomiusz i św. Benedykt
z Nursji. Najdawniejszy z zachowanych różańców pochodzi dopiero z XIII wieku.
Sznur przedstawia 158 nanizanych na nim paciorków.
Modlitwą najczęściej i najpowszechniej odmawianą była Modlitwa Pańska, której
nas nauczył sam Jezus Chrystus; modlitwa z wszystkich modlitw najczcigodniejsza
i Panu Bogu najmilsza.
Kiedy powstały zakony, kapłanów obowiązywała reguła do codziennego odmawiania
150 psalmów. Natomiast innych, czyli braci laików zakonnych zobowiązano do
odmawiania 150 ojcze nasz. Dlatego tak ułożone modlitwy nazwano Psałterzem
Braci. Tak było u benedyktynów jeszcze w wieku XIII.
Od XII wieku upowszechnia się w kościele zwyczaj odmawiania Pozdrowienia
Anielskiego i do nich dodano słowa św. Elżbiety ... I błogosławiony owoc żywota
Twojego. A jeszcze później imię Jezus. W wieku XVI uzupełniono słowami - Święta
Maryjo Matko Boża módl się za nami grzesznymi, teraz i w godzinę śmierci naszej
amen. (rok 1515) od średniowiecza pochodzi zwyczaj częstego odmawiania
Pozdrowienia Anielskiego.
Różaniec w postaci wielokrotnego odmawiania Pozdrowienia Anielskiego
upowszechniał św. Dominik.
Jednak różaniec w obecnej formie ustalił się dopiero w wieku XV dzięki
Dominikaninowi błogosławionemu Alanusowi a la Roche.
W wieku XV ustalono ostatecznie 15 tajemnic i podzielono je na 5 tajemnic
radosnych, pięć tajemnic bolesnych i pięć tajemnic chwalebnych. I tak było do
roku 2002. Bulle papieskie począwszy od papieża Sykstusa IV wspominają o różańcu
złożonym jedynie z 15 Ojcze Nasz i 150 Zdrowaś. Dopiero Pius V bullą z dnia 17
marca 1569 r. Po raz pierwszy zwraca uwagę, że rozważanie tajemnic z życia Pana
Jezusa jest warunkiem koniecznym do otrzymania odpustów. Różaniec więc
uzupełniono rozważaniem tajemnic.
Papież Jan Paweł II 16 października 2002 roku dodał część IV różańca św.
Tajemnice Światła.
Mimo, że różaniec powstał przed chrześcijaństwem, tak naprawdę różaniec jest
własnością chrześcijaństwa, bo dopiero w kościele katolickim stał się powszechną
własnością jego wyznawców i przybrał formę oryginalną, własną wyróżniającą się
od innych różańców, wśród innych religii świata.
Nosi on różne nazwy: Psałterz Maryjny, Saluciones (pozdrowienia), czy wreszcie
rosarium - różaniec, to znaczy - wieniec z róż.
Różaniec, najpopularniejszą modlitwą wiernych Kościoła Katolickiego.
Nie jest to modlitwa urzędowa kościoła. Nie wchodzi do oficjalnej liturgii, jest
natomiast modlitwą prywatną wiernych. A jednak bez przesady można uznać ją za
najpopularniejszą modlitwę wiernych kościoła. Zna tę modlitwę każdy katolik,
nawet dziecko. Jest własnością setek milionów rzesz katolików.
Co zadecydowało o tym ?
Przede wszystkim łatwość i prostota różańca.
Składa się on przecież z modlitw codziennych, najpowszechniej używanych.
Modlitwy Pańskiej i Pozdrowienia Anielskiego. Można go odmawiać prawie w każdym
czasie i prawie w każdym miejscu. Rozważanie tajemnic z życia Pana Jezusa i jego
matki dodane w wiekach późniejszych (XVI w.) nadało różańcowi formę rozmyślania,
kontemplacji Ewangelii, co pozwala nie tylko lepiej poznać życie Chrystusa, ale
je także naśladować.
Spopularyzowali tę modlitwę Święci Pańscy, gdyż była ona ich ulubioną modlitwą i
nie rozstawali się z nią nigdy.
Najbardziej do rozpowszechnienia tej modlitwy przyczynili się sami papieże.
Zachęcając wiernych do odmawiania, ustanawiając nabożeństwa różańcowe, (w
miesiącu październiku) i święto różańcowe . Pius V ustanowił Święto Matki
Boskiej Różańcowej 7 października po zwycięskiej bitwie pod Lepanto w roku 1571.
Wreszcie do spopularyzowania tej modlitwy przyczyniły się bardzo objawienia N.
M. Panny z różańcem w ręku, polecającej usilnie odmawianie tej modlitwy. Tak
było w Lourdes 1858 r., w Fatimie 1917 r., w Pompejach koło Neapolu w r. 1875 i
w wielu innych miejscach (np. Kanada, Filipiny, Meksyk).
Do spopularyzowanią tej wyjątkowo pięknej modlitwy przyczyniły się też bractwa
różańcowe. Miały one ongiś w polsce wielkie znaczenie. W księgach bractw
różańcowych można oglądać imiona królów polskich: Zygmunta Starego, Zygmunta II
Augusta, Stefana Batorego, Władysława IV, Jana III Sobieskiego i Stanisława
Leszczyńskiego. Są też wpisani znani wodzowie i hetmani polscy, jak np.: Stefan
Czarniecki, Stanisław Żółkiewski, Karol Chodkiewicz, Tadeusz Kościuszko, czy
Kazimierz Pułaski.
Nim powstał żywy różaniec, znany był tzw. wieczny różaniec został on założony w
Bolonii w 1635 roku przez o. Tymoteusza Ricci. Obliczył on że rok ma 8760
godzin. Wierni na ochotnika zgłaszali się, wyznaczjąc sobie godzinę dnia czy też
nocy raz w roku. Raz w roku odmówić różaniec to nie taka znowu wielka ofiara.
Zgłosiło się bardzo wielu. W drodze losowania wybierano dzień i godzinę. Na
przykład, papież Urban VIII wylosował dla siebie godzinę 11 w nocy 22 maja 1643
roku.
Żywy różaniec - dziś tak popularny - założyła sługa boża Paulina Maria Jaricot,
w Lionie 1926 roku. Zatwierdził go papież Grzegorz XVI w 1832 roku. Licząc się z
sytuacją współczesnego człowieka, że jest on wieczne zagoniony i zapracowany,
wpadła założycielka na pomysł, aby zobowiązać członków do odmawiania jednej
tylko dziesiątki różańca każdego dnia. Na to stać każdego, nawet najbardziej
zajętego pracą chrześcijanina. Członkowie są tak zorganizowani, że razem tworzą
grupy dotychczas po 15 osób, od roku 2002 po 20 osób tak, by był przez nich
odmówiony cały różaniec - 4 części - 20 tajemnic. Obecnie do żywego różańca
należą miliony osób w Polsce. Setki w naszej parafii. Istnieje około 66 róż
żywego różańca w parafii siedleckiej. W czasie kolędy w każdej rodzinie
zostawiłem książeczkę różańca z 20 tajemnicami, prosząc usilnie ojców i matki,
mężów i żony, do wstępowania do żywego różańca.
Jan Paweł II w liście apostolskim skierowanym do biskupów, duchowieństwa i
wiernych "rosarium virginis mariae" modli się ....
"O błogosławiony Różańcu Maryi, słodki łańcuchu, który łączysz nas z bogiem"
więzi miłości, która nas jednoczysz z aniołami; wieżo ocalenia od napaści
piekła; bezpieczny porcie w morskiej katastrofie! Nigdy cię nie porzucimy.
Będziesz nam pociechą w godzinie konania. Tobie ostatni pocałunek gasnącego
życia. A ostatnim akcentem naszych warg będzie twoje słodkie imię, Maryjo, o
Królowo Różańca z Pompei, o matko nasza droga, o ucieczko grzeszników, o
władczyni, pocieszycielko strapionych. Bądź wszędzie błogosławiona, dziś i
zawsze, na ziemi i w niebie".
Kończę refleksję o różańcu słowami listu apostolskiego Jana Pawła II rosarium
virginis mariae, "Proszę weźcie znów ufnie do rąk koronkę różańca, odkrywając na
nowo w świetle pisma świętego jego przeogromną moc".
Nim włożą do naszych zimnych już rąk różaniec- dziś weźmy go sami i zacznijmy
się znów na różańcu modlić.
Pamiętajmy - różaniec pochodzi z nieba i do nieba prowadzi.
Królowo różańca świętego, módl się za nami.
Różaniec jako modlitwa medytacyjna polegająca na rozważaniu życia Jezusa i Maryi, podczas której wielokrotnie odmawia się modlitwę Ojcze nasz, Zdrowaś Maryjo i Chwała Ojcu.
Jan Paweł II 16.10.2002 roku
ogłosił list apostolski do biskupów, duchowieństwa i wiernych o różańcu świętym
- rosarium virginis mariae - a czas od października 2002 do października roku
2003 ogłosił rokiem różańca, warto choć w kilku słowach przypomnieć sobie co to
jest różaniec, jego genezę i związaną z tym historię życia religijnego, oraz
znaczenie modlitwy różańcowej w życiu kościoła i naszym osobistym.
Zwyczaj odmawiania różańca jest bardzo dawny. Sięga czasów przed narodzeniem
Chrystusa. Różaniec powszechnie stosowali w Indiach wyznawcy Wisznu i Siwy,
także wyznawcy Buddy, Lamowie w Tybecie, a nawet Mahometanie w Syrii i Afryce
Północnej. Jakie zdziwienie było św. Franciszka Ksawerego, kiedy zobaczył w
Japonii coś podobnego do katolickich różańców.
Jak widzimy różaniec jako taki nie powstał w Kościele Katolickim, ale istniał
dawno przed nim i jest własnością wielu narodów i religii. Miał on też różne
formy: w Chinach były nim sznury z węzłami, podobną formę miały sznury
bramińśkie. Różaniec indyjskich Siwitów miał formę sznurków z nanizanymi
perełkami owocu aksza i składał się z 32, 64, 84,108 paciorków. Podobne różańce
mieli i mają dotąd mnisi buddyjscy. Różańce te ułatwiały modlitwę, zwłaszcza gdy
pewne formuły się często powtarzały.
Czytamy o pierwszych pustelnikach, że wyznaczali sobie do codziennego odmawiania
100 i więcej ojcze nasz - czy też innych pacierzy. Metodę doskonalono,
posługując się sznurkami z węzłami, lub sznurkami z nanizanymi na nich pętelkami
czy kawałkami drewna. Taki różaniec miał posiadać św. Pachomiusz i św. Benedykt
z Nursji. Najdawniejszy z zachowanych różańców pochodzi dopiero z XIII wieku.
Sznur przedstawia 158 nanizanych na nim paciorków.
Modlitwą najczęściej i najpowszechniej odmawianą była Modlitwa Pańska, której
nas nauczył sam Jezus Chrystus; modlitwa z wszystkich modlitw najczcigodniejsza
i Panu Bogu najmilsza.
Kiedy powstały zakony, kapłanów obowiązywała reguła do codziennego odmawiania
150 psalmów. Natomiast innych, czyli braci laików zakonnych zobowiązano do
odmawiania 150 ojcze nasz. Dlatego tak ułożone modlitwy nazwano Psałterzem
Braci. Tak było u benedyktynów jeszcze w wieku XIII.
Od XII wieku upowszechnia się w kościele zwyczaj odmawiania Pozdrowienia
Anielskiego i do nich dodano słowa św. Elżbiety ... I błogosławiony owoc żywota
Twojego. A jeszcze później imię Jezus. W wieku XVI uzupełniono słowami - Święta
Maryjo Matko Boża módl się za nami grzesznymi, teraz i w godzinę śmierci naszej
amen. (rok 1515) od średniowiecza pochodzi zwyczaj częstego odmawiania
Pozdrowienia Anielskiego.
Różaniec w postaci wielokrotnego odmawiania Pozdrowienia Anielskiego
upowszechniał św. Dominik.
Jednak różaniec w obecnej formie ustalił się dopiero w wieku XV dzięki
Dominikaninowi błogosławionemu Alanusowi a la Roche.
W wieku XV ustalono ostatecznie 15 tajemnic i podzielono je na 5 tajemnic
radosnych, pięć tajemnic bolesnych i pięć tajemnic chwalebnych. I tak było do
roku 2002. Bulle papieskie począwszy od papieża Sykstusa IV wspominają o różańcu
złożonym jedynie z 15 Ojcze Nasz i 150 Zdrowaś. Dopiero Pius V bullą z dnia 17
marca 1569 r. Po raz pierwszy zwraca uwagę, że rozważanie tajemnic z życia Pana
Jezusa jest warunkiem koniecznym do otrzymania odpustów. Różaniec więc
uzupełniono rozważaniem tajemnic.
Papież Jan Paweł II 16 października 2002 roku dodał część IV różańca św.
Tajemnice Światła.
Mimo, że różaniec powstał przed chrześcijaństwem, tak naprawdę różaniec jest
własnością chrześcijaństwa, bo dopiero w kościele katolickim stał się powszechną
własnością jego wyznawców i przybrał formę oryginalną, własną wyróżniającą się
od innych różańców, wśród innych religii świata.
Nosi on różne nazwy: Psałterz Maryjny, Saluciones (pozdrowienia), czy wreszcie
rosarium - różaniec, to znaczy - wieniec z róż.
Różaniec, najpopularniejszą modlitwą wiernych Kościoła Katolickiego.
Nie jest to modlitwa urzędowa kościoła. Nie wchodzi do oficjalnej liturgii, jest
natomiast modlitwą prywatną wiernych. A jednak bez przesady można uznać ją za
najpopularniejszą modlitwę wiernych kościoła. Zna tę modlitwę każdy katolik,
nawet dziecko. Jest własnością setek milionów rzesz katolików.
Co zadecydowało o tym ?
Przede wszystkim łatwość i prostota różańca.
Składa się on przecież z modlitw codziennych, najpowszechniej używanych.
Modlitwy Pańskiej i Pozdrowienia Anielskiego. Można go odmawiać prawie w każdym
czasie i prawie w każdym miejscu. Rozważanie tajemnic z życia Pana Jezusa i jego
matki dodane w wiekach późniejszych (XVI w.) nadało różańcowi formę rozmyślania,
kontemplacji Ewangelii, co pozwala nie tylko lepiej poznać życie Chrystusa, ale
je także naśladować.
Spopularyzowali tę modlitwę Święci Pańscy, gdyż była ona ich ulubioną modlitwą i
nie rozstawali się z nią nigdy.
Najbardziej do rozpowszechnienia tej modlitwy przyczynili się sami papieże.
Zachęcając wiernych do odmawiania, ustanawiając nabożeństwa różańcowe, (w
miesiącu październiku) i święto różańcowe . Pius V ustanowił Święto Matki
Boskiej Różańcowej 7 października po zwycięskiej bitwie pod Lepanto w roku 1571.
Wreszcie do spopularyzowania tej modlitwy przyczyniły się bardzo objawienia N.
M. Panny z różańcem w ręku, polecającej usilnie odmawianie tej modlitwy. Tak
było w Lourdes 1858 r., w Fatimie 1917 r., w Pompejach koło Neapolu w r. 1875 i
w wielu innych miejscach (np. Kanada, Filipiny, Meksyk).
Do spopularyzowanią tej wyjątkowo pięknej modlitwy przyczyniły się też bractwa
różańcowe. Miały one ongiś w polsce wielkie znaczenie. W księgach bractw
różańcowych można oglądać imiona królów polskich: Zygmunta Starego, Zygmunta II
Augusta, Stefana Batorego, Władysława IV, Jana III Sobieskiego i Stanisława
Leszczyńskiego. Są też wpisani znani wodzowie i hetmani polscy, jak np.: Stefan
Czarniecki, Stanisław Żółkiewski, Karol Chodkiewicz, Tadeusz Kościuszko, czy
Kazimierz Pułaski.
Nim powstał żywy różaniec, znany był tzw. wieczny różaniec został on założony w
Bolonii w 1635 roku przez o. Tymoteusza Ricci. Obliczył on że rok ma 8760
godzin. Wierni na ochotnika zgłaszali się, wyznaczjąc sobie godzinę dnia czy też
nocy raz w roku. Raz w roku odmówić różaniec to nie taka znowu wielka ofiara.
Zgłosiło się bardzo wielu. W drodze losowania wybierano dzień i godzinę. Na
przykład, papież Urban VIII wylosował dla siebie godzinę 11 w nocy 22 maja 1643
roku.
Żywy różaniec - dziś tak popularny - założyła sługa boża Paulina Maria Jaricot,
w Lionie 1926 roku. Zatwierdził go papież Grzegorz XVI w 1832 roku. Licząc się z
sytuacją współczesnego człowieka, że jest on wieczne zagoniony i zapracowany,
wpadła założycielka na pomysł, aby zobowiązać członków do odmawiania jednej
tylko dziesiątki różańca każdego dnia. Na to stać każdego, nawet najbardziej
zajętego pracą chrześcijanina. Członkowie są tak zorganizowani, że razem tworzą
grupy dotychczas po 15 osób, od roku 2002 po 20 osób tak, by był przez nich
odmówiony cały różaniec - 4 części - 20 tajemnic. Obecnie do żywego różańca
należą miliony osób w Polsce. Setki w naszej parafii. Istnieje około 66 róż
żywego różańca w parafii siedleckiej. W czasie kolędy w każdej rodzinie
zostawiłem książeczkę różańca z 20 tajemnicami, prosząc usilnie ojców i matki,
mężów i żony, do wstępowania do żywego różańca.
Jan Paweł II w liście apostolskim skierowanym do biskupów, duchowieństwa i
wiernych "rosarium virginis mariae" modli się ....
"O błogosławiony Różańcu Maryi, słodki łańcuchu, który łączysz nas z bogiem"
więzi miłości, która nas jednoczysz z aniołami; wieżo ocalenia od napaści
piekła; bezpieczny porcie w morskiej katastrofie! Nigdy cię nie porzucimy.
Będziesz nam pociechą w godzinie konania. Tobie ostatni pocałunek gasnącego
życia. A ostatnim akcentem naszych warg będzie twoje słodkie imię, Maryjo, o
Królowo Różańca z Pompei, o matko nasza droga, o ucieczko grzeszników, o
władczyni, pocieszycielko strapionych. Bądź wszędzie błogosławiona, dziś i
zawsze, na ziemi i w niebie".
Kończę refleksję o różańcu słowami listu apostolskiego Jana Pawła II rosarium
virginis mariae, "Proszę weźcie znów ufnie do rąk koronkę różańca, odkrywając na
nowo w świetle pisma świętego jego przeogromną moc".
Nim włożą do naszych zimnych już rąk różaniec- dziś weźmy go sami i zacznijmy
się znów na różańcu modlić.
Pamiętajmy - różaniec pochodzi z nieba i do nieba prowadzi.
Królowo różańca świętego, módl się za nami.