WYSŁANIE DWUNASTU APOSTOŁÓW

Rozdział 10

Wybór Dwunastu

¹ Wtedy przywołał do siebie dwunastu swoich uczniów i udzielił im władzy nad duchami nieczystymi, aby je wypędzali i leczyli wszystkie choroby i wszelkie słabości.

Mk 3,14-15; Mk 6,7; Łk 9,1; Mt 8,29+

² A oto imiona dwunastu apostołów: pierwszy Szymon, zwany Piotrem, i brat jego Andrzej, potem Jakub, syn Zebedeusza, i brat jego Jan,

Mk 3,16-19; Łk 6,13-16; Dz 1,13

³ Filip i Bartłomiej, Tomasz i celnik Mateusz, Jakub, syn Alfeusza, i Tadeusz,

⁴ Szymon Gorliwy i Judasz Iskariota, ten, który Go zdradził.

Mowa misyjna

⁵ Tych to Dwunastu wysłał Jezus, dając im następujące wskazania: Nie idźcie do pogan i nie wstępujcie do żadnego miasta samarytańskiego!

⁶ Idźcie raczej do owiec, które poginęły z domu Izraela.

⁷ Idźcie i głoście: Bliskie już jest królestwo niebieskie.

Łk 9,52-53; J 4,9;

⁸ Uzdrawiajcie chorych, wskrzeszajcie umarłych, oczyszczajcie trędowatych, wypędzajcie złe duchy! Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie!

J 4,40 Mt 3,2+; Mt 4,17+; Łk 10,9; Łk 10,11

⁹ Nie zdobywajcie złota ani srebra, ani miedzi do swych trzosów.

Iz 55,1; Dz 8,20

¹⁰ Nie bierzcie na drogę torby ani dwóch sukien, ani sandałów, ani laski! Wart jest bowiem robotnik swej strawy.

Mk 6,8-9; Łk 9,3; Łk 10,4 Łk 10,7; 1Kor 9,14

¹¹ A gdy przyjdziecie do jakiegoś miasta albo wsi, wywiedzcie się, kto tam jest godny, i u niego zatrzymajcie się, dopóki nie wyjdziecie.

Mk 6,10-11; Łk 9,4-5; Łk 10,5-12

¹² Wchodząc do domu, przywitajcie go pozdrowieniem.

¹³ Jeśli dom na to zasługuje, niech zstąpi na niego pokój wasz; jeśli zaś nie zasługuje, niech pokój wasz powróci do was!

¹⁴ Gdyby was gdzie nie chciano przyjąć i nie chciano słuchać słów waszych, wychodząc z takiego domu albo miasta, strząśnijcie proch z nóg waszych!

Dz 13,51; Dz 18,6

¹⁵ Zaprawdę, powiadam wam: Ziemi sodomskiej i gomorejskiej lżej będzie w dzień sądu niż temu miastu.

Mt 11,24; Rdz 13,13; Rdz 18,16-19; Rdz 18,29

¹⁶ Oto Ja was posyłam jak owce między wilki. Bądźcie więc roztropni jak węże, a nieskazitelni jak gołębie!

Mk 13,9-13; Łk 21,12-19 Łk 10,3; Łk 7,15

Zapowiedź prześladowań

¹⁷ Miejcie się na baczności przed ludźmi! Będą was wydawać sądom i w swych synagogach będą was biczować.

1Kor 14,20

¹⁸ Nawet przed namiestników i królów będą was wodzić z mego powodu, na świadectwo im i poganom.

J 16,1-4 J 15,27

¹⁹ Kiedy was wydadzą, nie martwcie się o to, jak ani co macie mówić. W owej bowiem godzinie będzie wam poddane, co macie mówić,

Łk 12,11-12

²⁰ gdyż nie wy będziecie mówili, lecz Duch Ojca waszego będzie mówił przez was.

Wj 4,10-12; Jr 1,6-10; J 15,26; Dz 4,8; Dz 4,31

²¹ Brat wyda brata na śmierć i ojciec syna; dzieci powstaną przeciw rodzicom i o śmierć ich przyprawią.

²² Będziecie w nienawiści u wszystkich z powodu mego imienia. Lecz kto wytrwa do końca, ten będzie zbawiony.

Mt 24,9; J 15,18-19; J 15,25

²³ Gdy was prześladować będą w tym mieście, uciekajcie do innego. Zaprawdę, powiadam wam: Nie zdążycie obejść miast Izraela, nim przyjdzie Syn Człowieczy.

Mt 24,13 Mt 16,28; Mt 24,34 Mt 24,30; Mt 26,64

Męstwo w ucisku

²⁴ Uczeń nie przewyższa nauczyciela ani sługa swego pana.

Łk 6,40; J 13,16; J 15,20

²⁵ Wystarczy, jeśli uczeń będzie jak jego nauczyciel, a sługa jak pan jego. Jeśli pana domu przezwali Belzebubem, o ileż bardziej jego domowników tak nazwą.

Mt 9,34; Mt 12,24

²⁶ Więc się ich nie bójcie! Nie ma bowiem nic zakrytego, co by nie miało być wyjawione, ani nic tajemnego, o czym by się nie miano dowiedzieć.

Łk 12,2-9 Mk 4,22; Łk 8,17

²⁷ Co mówię wam w ciemności, powtarzajcie na świetle, a co słyszycie na ucho, rozgłaszajcie na dachach!

²⁸ Nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, lecz duszy zabić nie mogą. Bójcie się raczej Tego, który duszę i ciało może zatracić w piekle.

1P 3,14; Ap 2,10

²⁹ Czyż nie sprzedają dwóch wróbli za asa? A przecież żaden z nich bez woli Ojca waszego nie spadnie na ziemię.

³⁰ U was zaś nawet włosy na głowie wszystkie są policzone.

Dz 27,34; Łk 21,18

³¹ Dlatego nie bójcie się: jesteście ważniejsi niż wiele wróbli.

³² Do każdego więc, który się przyzna do Mnie przed ludźmi, przyznam się i Ja przed moim Ojcem, który jest w niebie.

Łk 12,8-9; Ap 3,5

³³ Lecz kto się Mnie zaprze przed ludźmi, tego zaprę się i Ja przed moim Ojcem, który jest w niebie.

Mk 8,38; Łk 9,26; 2Tm 2,12

Za Jezusem lub przeciw Niemu. Wyrzeczenie

Łk 12,51-53

³⁴ Nie sądźcie, że przyszedłem pokój przynieść na ziemię. Nie przyszedłem przynieść pokoju, ale miecz.

Łk 2,34; Łk 22,36

³⁵ Bo przyszedłem poróżnić syna z jego ojcem, córkę z matką, synową z teściową;

Mi 7,6

³⁶ i będą nieprzyjaciółmi człowieka jego domownicy.

³⁷ Kto kocha ojca lub matkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien. I kto kocha syna lub córkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien.

Łk 14,26-27; Pwt 33,9

³⁸ Kto nie bierze swego krzyża, a idzie za Mną, nie jest Mnie godzien.

Mt 16,24-25; Mk 8,34-35; Łk 9,23-24; Łk 17,33; J 12,25

³⁹ Kto chce znaleźć swe życie, straci je, a kto straci swe życie z mego powodu, znajdzie je.

Nagroda za oddanie się Jezusowi

⁴⁰ Kto was przyjmuje, Mnie przyjmuje; a kto Mnie przyjmuje, przyjmuje Tego, który Mnie posłał.

Mt 18,5; Mk 9,37; Łk 9,48; Łk 10,16; J 12,44-45; J 13,20; Mt 25,40; Mt 25,45 Mk 9,41

⁴¹ Kto przyjmuje proroka, jako proroka, nagrodę proroka otrzyma. Kto przyjmuje sprawiedliwego, jako sprawiedliwego, nagrodę sprawiedliwego otrzyma.

⁴² Kto poda kubek świeżej wody do picia jednemu z tych najmniejszych, dlatego że jest uczniem, zaprawdę powiadam wam, nie utraci swojej nagrody.