Rozdział 8

Kobieta cudzołożna

¹ Jezus natomiast udał się na Górę Oliwną,

Łk 21,37-38

² ale o brzasku zjawił się znów w świątyni. Cały lud schodził się do Niego, a On usiadłszy nauczał ich.

³ Wówczas uczeni w Piśmie i faryzeusze przyprowadzili do Niego kobietę którą pochwycono na cudzołóstwie, a postawiwszy ją pośrodku, powiedzieli do Niego:

Łk 7,37-50

⁴ Nauczycielu, tę kobietę dopiero pochwycono na cudzołóstwie.

Kpł 20,10; Pwt 22,22-24

⁵ W Prawie Mojżesz nakazał nam takie kamienować. A Ty co mówisz?

⁶ Mówili to wystawiając Go na próbę, aby mieli o co Go oskarżyć. Lecz Jezus nachyliwszy się pisał palcem po ziemi.

Mt 12,10; Łk 20,20

⁷ A kiedy w dalszym ciągu Go pytali, podniósł się i rzekł do nich: Kto z was jest bez grzechu, niech pierwszy rzuci na nią kamień.

Pwt 17,7; Mt 7,1-5

⁸ I powtórnie nachyliwszy się pisał na ziemi.

⁹ Kiedy to usłyszeli, wszyscy jeden po drugim zaczęli odchodzić, poczynając od starszych, aż do ostatnich. Pozostał tylko Jezus i kobieta, stojąca na środku.

¹⁰ Wówczas Jezus podniósłszy się rzekł do niej: Kobieto, gdzież oni są? Nikt cię nie potępił?

¹¹ A ona odrzekła: Nikt, Panie! Rzekł do niej Jezus: I Ja ciebie nie potępiam. – Idź, a od tej chwili już nie grzesz.

Ez 33,11; Ez 18,32; Ps 103,8; Ps 103,13-14; J 5,14

Światłość wobec ciemności

Wj 13,21; Ps 27,1; Ps 36,10; Ps 89,16; Mdr 7,26+; Iz 9,1; Iz 60,19; 1J 1,5

¹² A oto znów przemówił do nich Jezus tymi słowami: Ja jestem światłością świata. Kto idzie za Mną, nie będzie chodził w ciemności, lecz będzie miał światło życia.

¹³ Rzekli do Niego faryzeusze: Ty sam o sobie wydajesz świadectwo. Świadectwo Twoje nie jest prawdziwe.

¹⁴ W odpowiedzi rzekł do nich Jezus: Nawet jeżeli Ja sam o sobie wydaję świadectwo, świadectwo moje jest prawdziwe, bo wiem skąd przyszedłem i dokąd idę. Wy zaś nie wiecie, ani skąd przychodzę, ani dokąd idę.

J 3,11+; J 5,31 J 14,28

¹⁵ Wy wydajecie sąd według zasad tylko ludzkich. Ja nie sądzę nikogo.

J 7,24; J 12,47;

¹⁶ A jeśli nawet będę sądził, to sąd mój jest prawdziwy, ponieważ Ja nie jestem sam, lecz Ja i Ten, który Mnie posłał.

Rz 7,5 J 5,30; J 8,29

¹⁷ Także w waszym Prawie jest napisane, że świadectwo dwóch ludzi jest prawdziwe.

J 10,30+; Pwt 17,6; Pwt 19,15; Lb 35,30

¹⁸ Oto Ja sam wydaję świadectwo o sobie samym oraz świadczy o Mnie Ojciec, który Mnie posłał.

J 5,32; J 5,37; J 14,9

¹⁹ Na to powiedzieli Mu: Gdzie jest Twój Ojciec? Jezus odpowiedział: Nie znacie ani Mnie, ani Ojca mego. Gdybyście Mnie poznali, poznalibyście i Ojca mego.

J 12,45 J 14,7

²⁰ Słowa te wypowiedział przy skarbcu, kiedy uczył w świątyni. Mimo to nikt Go nie pojmał, gdyż godzina Jego jeszcze nie nadeszła.

Mk 12,41+ J 7,30; J 2,4+

²¹ A oto znowu innym razem rzekł do nich: Ja odchodzę, a wy będziecie Mnie szukać i w grzechu swoim pomrzecie. Tam, gdzie Ja idę, wy pójść nie możecie.

J 7,34+ Pwt 24,16; Ez 18,20; Ez 33,12-20; J 13,33; J 13,36

²² Rzekli więc do Niego Żydzi: Czyżby miał sam siebie zabić, skoro powiada: Tam, gdzie Ja idę, wy pójść nie możecie?

²³ A On rzekł do nich: Wy jesteście z niskości, a Ja jestem z wysoka. Wy jesteście z tego świata, Ja nie jestem z tego świata.

J 1,10+; J 3,31; J 17,14

²⁴ Powiedziałem wam, że pomrzecie w grzechach swoich. Tak, jeżeli nie uwierzycie, że Ja jestem, pomrzecie w grzechach swoich.

J 1,1+; Wj 3,14+; Iz 43,11

²⁵ Powiedzieli do Niego: Kimże Ty jesteś? Odpowiedział im Jezus: Przede wszystkim po cóż jeszcze do was mówię?

²⁶ Wiele mam o was do powiedzenia i do sądzenia. Ale Ten, który Mnie posłał jest prawdziwy, a Ja mówię wobec świata to, co usłyszałem od Niego.

J 7,28; J 12,48-50

²⁷ A oni nie pojęli, że im mówił o Ojcu.

²⁸ Rzekł więc do nich Jezus: Gdy wywyższycie Syna Człowieczego, wtedy poznacie, że Ja jestem i że Ja nic od siebie nie czynię, ale że to mówię, czego Mnie Ojciec nauczył.

J 12,32+; Mt 8,20+ J 8,24+

²⁹ A Ten, który Mnie posłał, jest ze Mną: nie pozostawił Mnie samego, bo Ja zawsze czynię to, co się Jemu podoba.

J 3,11+; J 10,30+; J 16,32

³⁰ Kiedy to mówił, wielu uwierzyło w Niego.

³¹ Wtedy powiedział Jezus do Żydów, którzy Mu uwierzyli: Jeżeli będziesz trwać w nauce mojej, będziecie prawdziwie moimi uczniami

J 3,11+

³² i poznacie prawdę, a prawda was wyzwoli.

³³ Odpowiedzieli Mu: Jesteśmy potomstwem Abrahama i nigdy nie byliśmy poddani w niczyją niewolę. Jakżeż Ty możesz mówić: Wolni będziecie?

³⁴ Odpowiedział im Jezus: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Każdy, kto popełnia grzech, jest niewolnikiem grzechu.

Rz 6,17-19; J 2,19+

³⁵ A niewolnik nie przebywa w domu na zawsze, lecz Syn przebywa na zawsze.

Rdz 21,10; Jr 2,14n; J 14,2-3; Ga 4,30n; Hbr 3,5-6; Mt 21,33-46

³⁶ Jeżeli więc Syn was wyzwoli, wówczas będziecie rzeczywiście wolni.

³⁷ Wiem, że jesteście potomstwem Abrahama, ale wy usiłujecie Mnie zabić, bo nie przyjmujecie mojej nauki.

J 5,38

³⁸ Głoszę to, co widziałem u mego Ojca, wy czynicie to, coście słyszeli od waszego ojca.

J 3,11+

³⁹ W odpowiedzi rzekli do Niego: Ojcem naszym jest Abraham. Rzekł do nich Jezus: Gdybyście byli dziećmi Abrahama, to byście pełnili czyny Abrahama.

⁴⁰ Teraz usiłujecie Mnie zabić, człowieka, który wam powiedział prawdę usłyszaną u Boga. Tego Abraham nie czynił.

Rdz 15,6; Rdz 17,1n

⁴¹ Wy pełnicie czyny ojca waszego. Rzekli do Niego: Myśmy się nie urodzili z nierządu, jednego mamy Ojca – Boga.

Wj 4,22; Pwt 32,6

⁴² Rzekł do nich Jezus: Gdyby Bóg był waszym ojcem, to i Mnie byście miłowali. Ja bowiem od Boga wyszedłem i przychodzę. Nie wyszedłem od siebie, lecz On Mnie posłał.

1J 5,1; Mk 1,38+ J 1,1+

⁴³ Dlaczego nie rozumiecie mowy mojej? Bo nie możecie słuchać mojej nauki.

⁴⁴ Wy macie diabła za ojca i chcecie spełniać pożądania waszego ojca. Od początku był on zabójcą i w prawdzie nie wytrwał, bo prawdy w nim nie ma. Kiedy mówi kłamstwo, od siebie mówi, bo jest kłamcą i ojcem kłamstwa.

1J 3,8-15; Mt 4,1+ Rdz 2,17; Rdz 3,1n; Mdr 1,13; Mdr 2,24; Rz 5,12

⁴⁵ A ponieważ Ja mówię prawdę, dlatego Mi nie wierzycie.

1J 3,5; 1P 1,19;

⁴⁶ Kto z was udowodni Mi grzech? Jeżeli prawdę mówię, dlaczego Mi nie wierzycie?

Hbr 9,14-28

⁴⁷ Kto jest z Boga, słów Bożych słucha. Wy dlatego nie słuchacie, że z Boga nie jesteście.

J 10,26+; 1J 4,6

⁴⁸ Odpowiedzieli Mu Żydzi: Czyż niesłusznie mówimy, że jesteś Samarytaninem i jesteś opętany przez złego ducha?

J 4,9+; J 7,20+

⁴⁹ Jezus odpowiedział: Ja nie jestem opętany, ale czczę Ojca mego, a wy Mnie znieważacie.

⁵⁰ Ja nie szukam własnej chwały. Jest Ktoś, kto jej szuka i sądzi.

J 7,18

⁵¹ Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeśli kto zachowa moją naukę, nie zazna śmierci na wieki.

J 3,11+; J 11,25; J 5,25-28

⁵² Rzekli do Niego Żydzi: Teraz wiemy, że jesteś opętany. Abraham umarł i prorocy – a Ty mówisz: Jeśli kto zachowa moją naukę, ten śmierci nie zazna na wieki.

J 7,20+

⁵³ Czy Ty jesteś większy od ojca naszego Abrahama, który przecież umarł? I prorocy pomarli. Kim Ty siebie czynisz?

J 4,12

⁵⁴ Odpowiedział Jezus: Jeżeli Ja sam siebie otaczam chwałą, chwała moja jest niczym. Ale jest Ojciec mój, który Mnie chwałą otacza, o którym wy mówicie: Jest naszym Bogiem,

⁵⁵ ale wy Go nie znacie. Ja Go jednak znam. Gdybym powiedział, że Go nie znam, byłbym podobnie jak wy – kłamcą. Ale Ja Go znam i słowa Jego zachowuję.

J 7,29 J 5,39+; Rdz 17,17; Mt 13,17n; Łk 17,22

⁵⁶ Abraham, ojciec wasz, rozradował się z tego, że ujrzał mój dzień – ujrzał [go] i ucieszył się.

⁵⁷ Na to rzekli do Niego Żydzi: Pięćdziesięciu lat jeszcze nie masz, a Abrahama widziałeś?

⁵⁸ Rzekł do nich Jezus: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Zanim Abraham stał się, Ja jestem.

J 1,1+; J 8,24+

⁵⁹ Porwali więc kamienie, aby je rzucić na Niego. Jezus jednak ukrył się i wyszedł ze świątyni.

J 10,31; J 10,39; Łk 4,29n